Authors
1 PhD graduate, Department of Jurisprudence, Faculty of Theology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran.
2 Postdoctoral in Quran and Hadith sciences, Ferdowsi University of Mashhad &researcher at the Astan Quds Razavi Research Foundation, Mashhad, Iran.
Abstract
Verse 99 of Sūrah Al-Tawbah is the subject of a fundamental evolution in the logic of juristic inference. This verse, which in the exegetical tradition was understood as an " external proposition" praising a group of Bedouins, has been transformed in the Imami jurisprudential tradition into a " real proposition" and the foundation for the general rule of the "necessity of the intention of proximity" in acts of worship (ʿEbādāt). Employing a descriptive–analytical method with a comparative approach, this study examines the mechanisms underlying this transition from description to prescription. The findings indicate that this process is the product of systematic interaction between a theological foundation "the necessity of sincerity in servitude" and a jurisprudential tool "the identification and purification of the effective cause (Tanqīḥ-e manāṭ)". In this model, the theological principle prepares the ground for identifying the verse as suitable evidence. Subsequently, the jurisprudential tool, by eliminating the specificities of the case, extracts and generalizes the "intention of seeking proximity" as the "cause for praise". This methodical interaction not only elevates a descriptive statement into a constitutive legal rule and transforms an ethical virtue into a condition for juridical validity, but also reveals the dynamic logic through which Islamic jurisprudence formulates normative rules from the historical–ethical narratives of the Quran.
Keywords
- Intention of Proximity (Qaṣd-e Qorbt)
- Evolution of Inference
- Jurisprudential Interpretation of the Quran
- Identification of the Effective Cause (Tanqīḥ-e Manāṭ)
- Verse 99 of Sūrah Al-Tawbah
Main Subjects
قرآن کریم.
- ابنابىحاتم، عبدالرحمن بن محمد. (۱۴۱۹ق). تفسیر القرآن العظیم. ریاض: مکتبة نزار مصطفی الباز.
- ابنحیون، نعمان بن محمد. (بیتا). تأویل الدعائم (محمدحسن اعظمی، محقق). قاهره: دار المعارف.
- ابنزهره، حمزه بن علی. (۱۴۱۷ق). غنیة النزوع إلی علمی الأصول و الفروع (ابراهیم بهادری، محقق). قم: مؤسسة الإمام الصادق(ع).
- ابنبابویه، محمد بن علی. (بیتا). علل الشرائع (محمد صادق بحر العلوم، مقدمهنویس). قم: مکتبة الداوری.
- ابنعاشور، محمدطاهر. (۱۴۲۰ق). تفسیر التحریر و التنویر. بیروت: مؤسسة التاریخ العربی.
- ابنکثیر، اسماعیل بن عمر. (۱۴۱۹ق). تفسیر القرآن العظیم. بیروت: دار الکتب العلمیة، منشورات محمد علی بیضون.
- بیضاوی، عبدالله بن عمر. (۱۴۱۸ق). أنوار التنزیل و أسرار التأویل. بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- جصاص، احمد بن على. (۱۴۰۵ق). احکام القرآن. بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- زجاج، ابراهیم بن السری. (۱۹۸۸م). معانی القرآن وإعرابه (عبد الجلیل عبده شلبی، محقق). بیروت: عالم الکتب.
- زحیلی، وهبه. (۱۴۱۱ق). التفسیر المنیر فی العقیدة و الشریعة و المنهج. دمشق: دار الفکر.
- زمخشری، محمود بن عمر. (۱۴۰۷ق). الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل. بیروت: دار الکتاب العربی.
- سمرقندی، نصر بن محمد. (۱۴۱۶ق). تفسیر السمرقندی المسمی بحر العلوم. بیروت: دار الفکر.
- سمین، احمد بن یوسف. (۱۴۱۴ق). الدر المصون فى علوم الکتاب المکنون. بیروت: دار الکتب العلمیة.
- شحاته، عبدالله محمود. (۱۴۲۱ق). تفسیر القرآن الکریم. قاهره: دار غریب.
- شهید اول، محمد بن مکی. (۱۴۳۰ق). موسوعة الشهید الأول (رضا مختاری و دیگران، محقق). قم: مکتب الإعلام الإسلامی.
- طباطبایى، محمدحسین. (۱۳۹۰ق). المیزان فی تفسیر القرآن. بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.
- طبرانى، سلیمان بن احمد. (۲۰۰۸م). التفسیر الکبیر: تفسیر القرآن العظیم. اردن: دار الکتاب الثقافی.
- طبرسى، فضل بن حسن. (۱۳۷۲ش). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. تهران: ناصرخسرو.
- طبرى، محمد بن جریر. (۱۴۱۲ق). جامع البیان فى تفسیر القرآن. بیروت: دار المعرفة.
- علوی گرگانی، محمدعلی. (۱۳۹۵ش). المناظر الناضرة فی أحکام العترة الطاهرة (الطهارة). قم: فقیه اهل بیت(ع).
- عیاشی، محمد بن مسعود. (۱۳۸۰ق). التفسیر (تفسیر العیاشی). تهران: مکتبة العلمیة الاسلامیة.
- فخر رازى، محمد بن عمر. (۱۴۲۰ق). التفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- فضل الله، محمد حسین. (۱۴۱۹ق). من وحى القرآن. بیروت: دار الملاک.
- فیروزآبادى، مجدالدین ابوطاهر محمد بن یعقوب. تنویر المقباس من تفسیر ابن عباس. (بیتا). (گردآورنده). بیروت: دار الکتب العلمیة.
- قرطبی، محمد بن احمد. (۱۳۶۴ش). الجامع لأحکام القرآن. تهران: ناصرخسرو.
- قطب، سید. (۱۴۲۵ق). فى ظلال القرآن. بیروت: دار الشروق.
- ماتریدی، محمد بن محمد. (۱۴۲۶ق). تأویلات أهل السنة (تفسیر الماتریدی). بیروت: دار الکتب العلمیة.
- محقق سبزواری، محمدباقر بن محمدمومن. (بیتا). ذخیرة المعاد فی شرح الإرشاد. قم: مؤسسة آل البیت(ع) لإحیاء التراث.
- محقق کرکی، علی بن حسین. (۱۴۱۴ق). جامع المقاصد فی شرح القواعد. قم: مؤسسة آل البیت(ع) لإحیاء التراث.
- مراغى، احمد مصطفى. (بیتا). تفسیر المراغى. بیروت: دار الفکر.
- موسوی عاملی، محمد بن علی. (۱۴۱۱ق). مدارک الأحکام فی شرح شرائع الإسلام. مشهد: مؤسسة آل البیت(ع) لإحیاء التراث.
- نجفی، محمدحسن بن باقر. (۱۴۲۱ق). جواهر الکلام (ط. الحدیثة). قم: مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت(ع).
- نجفی، محمدحسن بن باقر. (بیتا). جواهر الکلام (ط. القدیمة). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- نظام الاعرج، حسن بن محمد. (۱۴۱۶ق). تفسیر غرائب القرآن و رغائب الفرقان. بیروت: دار الکتب العلمیة.
- واحدی، علی بن احمد. (۱۴۳۰ق). التفسیر البسیط. عربستان: عمادة البحث العلمی - جامعة الإمام محمد بن سعود الإسلامیة.
)